Arne Høyland , november 2004
Da va ein mann so reste rundt og selde
turka tosk
Bestelle du litt turrfisk vert du
spretten so ein frosk
Han kom utifrå Sørfjorden visstnok
Valestrand
Og turrfiskkonjen va da me kallte han
Turrfisjen vart brukt te å laga
lutafisk
Og når dei skulle luta so tok dei
injen risk
Dei la han nedi bækkjen , han låg i
veker tre
Med da vart fisjen mjuk og god å bala
med
So skulle fisjen lutast og stellast
meira med
Da måte brukast oska før å få da te
Fyrde i to veke med bere bjørkeved
Før å få nok oska te lutinje
So kokte dei opp vatn og blanda osko i
Ho mor stakk finjen nedi og telde so te
ti
”eg kjende han va sterk nok”
kunne ho sei
so let ho fisjen liggja te han va luta
lei
i fira daga låg han og bada seg i lut
før han var vorten lei og ville krypa
ut
so vatna me han ut i ein gamal stamp
tå tre
so ga me han eit oppkok og åt han so
gele
me hadde alltid flatbrød og smør te
lutafisk
so drakk me ei brun væska so smakte
nåke friskt
og før og ette måltide so song me ein
song
me åt på lutafisk te utpå nyåret
ein gong
